The Uncomfortable Truth of Life

Grens verlegd

Op vrijdag heb ik nog mijn rondje hardgelopen en, waarschijnlijk vanwege de wind, ging het iets langzamer dan eerder. Niet getreurd, gisteren was de loop en qua temperatuur een stuk koeler dan vorig jaar en het was ook nog droog. Een klein spatje of nog iets koeler had trouwens best gemogen omdat hardlopen toch best veel warmte genereerd, weet ik nu.

Vorig jaar

Na slechts kleine stukjes gerend te hebben (max 1 km) in de 5 (!) dagen voor de wedstrijd heb ik het met een combinatie van wandelen en rennen volbracht in iets meer dan 33 minuten.

Onder de 30 minuten in 2024 zou ik mezelf een voldoende/zesje gegeven hebben.
Voor een 7/ruime voldoende onder de 29 minuten en voor een 8/goed onder de 28 minuten. Tijdens mijn laatste opleiding leerde ik bij tentamens "voor een 8" en soms viel het mee en werd het een 9. Dat is misschien wel de inzet die ik aan de dag kan leggen voor...van alles.

Voor de volledigheid dan: een 9/zeer goed onder de 27 minuten en voor een 10/uitmuntend (eigenlijk onmogelijk voor iemand zonder een echt sportief laat staan hardloop verleden), onder de 26 minuten.

De start

Met circa 400 medelopers begon ik om 11:00 uur met de uitdaging/wedstrijd. Playlist aan en Samsung health gestart zodat ik enigszins zou weten hoe snel het ging. Ik liep zoals gebruikelijk op mijn 168 passen per minuut en mikte op een tempo waarvan ik dacht dat ik dat altijd liep. Bij het bord van 1 km hoorde ik over mijn oortjes ook de melding, helaas geeft de computerstem steevast een incorrecte tijd door per km. De cumulatieve tijd klopt echter wel maar daarvoor moeten dus 2 km afgelegd worden. Het doel was de eerste km enigszins op reserve te lopen en gaandeweg kreeg ik het gevoel dat dit niet gelukt was of dat ik een slechte dag had.

Tussendoor: mijn snelste vliegende km deed ik in de training in 5:24. De snelste gemiddelde snelheid per km over 5 km lag boven 5:30.

Na 2 km

Rond dit punt werd water aangeboden en ik pakte het bekertje aan. Drinken terwijl je al redelijk naar adem hapt gaat niet dus na één slok mikte ik het weg. Ik had het nog niet bijzonder warm dus voor koeling had ik het (nog) niet nodig. Hierdoor was ik dusdanig afgeleid dat ik niet had verstaan wat mijn tussentijd was.

Na 3 km

Hier hoorde ik de vriendelijke computerstem wel: fifteen minutes and thirtysix seconds. Wacht, 15:36. Dat is (steekt weg over) dat is 5 minuten (zwaait naar groepje bekenden) dat is 12 (struikelt bijna) ...dat is 5:12! Dat is 5:12 GEMIDDELD PER KILOMETER OVER 3 KILOMETER! Oh boy, holy crap.

Na 4 km

De vierde km was iets minder leuk. Een stuk over onverharde weg, weinig publiek en een voetgangersbrug als hindernis maar vooral de vermoeidheid maakten het zwaar! Ik besloot hoe dan ook niet op te geven tot ik het 4 km signaal hoorde. Dat is een risico want het wordt dan een soort finishlijn terwijl je er nog niet bent.

De laatste km

De route was dezelfde als vorig jaar en ik kon me de laatste km goed inbeelden en alles schreeuwde dat ik moest gaan wandelen. Eventjes maar, om bij te komen. Ik weigerde hieraan toe te geven en herinnerde mezelf eraan dat mijn hersteltijd kort is en dat even diep gaan snel weer vergeten is. Maar voelde wel aan alles dat er IETS moest veranderen omdat ik zo de finish niet halen zou. Maar wat dan?

Wandelen dus niet. GEEN OPTIE. Kleinere passen? Geprobeerd maar gaf geen verlichting. Nóg sneller ademen? (Ai! Een beetje kramp in de rechterzij.) Kan niet, geen effect. Laatste optie: IETS langzamere pasfrequentie. Het tempo van Asche zur asche loslaten en blijven rennen.

Het werkte! Ik bleef vooruit komen, weliswaar langzamer, maar herstelde een beetje. Ik kon nadenken over hoe ver de finish nog was en vanaf waar ik zou opschakelen, terug naar mijn topsnelheid. Dat was, denk ik, de laatste 400m.

De finish

Bij de finish hoorde ik mijn naam, meende op het bord 26 minuten nog iets, gezien te hebben en dronk snel 2 bekertjes leeg en drukte een spons water leeg in mijn nek. Ik zag er kennelijk nogal uitgeput uit want onmiddellijk werd door 2 vrijwilligers gevraagd of het ging. Zoals verwacht kon ik binnen een paar minuten weer praten en voorzag iemand van wat drinken die er wat slechter aan toe was.

En toen hoorde ik uiteindelijk mijn werkelijke tijd: 25:17! 💪

Het was een prachtige dag. 😎

Nou, hopelijk hebben jullie genoten van dit spannende verhaal dat ging over het verleggen van grenzen. En, geen spierpijn vandaag: trainen heeft zin.

Hard gelopen!

Als iemand me anderhalf jaar geleden had verteld dat ik regelmatig zou gaan hardlopen dan had ik die persoon vermoedelijk voor gek versleten. Vorig jaar deed ik voor 't eerst mee aan een heuse loop, ik werd ervoor gevraagd door een collega. Pas 5 dagen voor die tijd begon ik met iets van trainen, een beetje laat maar beter laat dan nooit nietwaar?

Elke training liep ik steeds 5 km waarbij ik hardlopen afwisselde met wandelpauzes met, uiteraard, het doel het wandelen tot een minimum te beperken.
In mijn blogpost van 4 juni 2023 vind je de grafiekjes van deze "trainingen".

2024

Mijn voornemen van toen heb ik waargemaakt en ben ruimschoots eerder begonnen met trainen. Soms een korte afstand (rennen naar en van de sportschool) maar meestal minimaal 3km waar ik vanaf 2 mei besloot wandelen alleen nog als warming up en cooling down te gebruiken en alleen de gerende afstand te meten.

En deze afstand geleidelijk uit te breiden naar 5 km. Welnu, dat lukte zojuist!

datum	afstand	tijd	gem. snelheid	passen
	km		km/h	spm
22 februari	2,97	0:22:11	8,0	143
12 maart	3,04	0:20:16	9,0	160
24 maart	3,06	0:22:06	8,3	147
25 maart	1,02	0:06:09	10,0	165
27 maart	1,78	0:10:44	10,0	167
31 maart	3,05	0:20:37	8,9	150
10 april	2,09	0:12:25	10,1	166
24 april	2,90	0:17:11	10,1	163
30 april	1,18	0:06:41	10,6	161
30 april	1,07	0:06:28	9,9	161
02 mei	2,25	0:12:42	10,6	168
05 mei	2,48	0:14:18	10,4	169
07 mei	2,72	0:15:13	10,7	168
11 mei	3,03	0:17:05	10,6	169
13 mei	3,13	0:17:43	10,6	169
15 mei	3,23	0:18:27	10,5	167
17 mei	3,44	0:19:22	10,7	169
19 mei	3,44	0:19:23	10,6	168
20 mei	3,97	0:22:19	10,7	168
22 mei	4,26	0:23:53	10,7	168
24 mei	4,77	0:26:18	10,9	167
27 mei	4,90	0:27:17	10,8	168
29 mei	5,04	0:28:35	10,6	168

Ik loop (en adem) op het tempo van een speciaal samengestelde afspeellijst :-)
Mijn cadans is daardoor superstabiel. Als je je afvraagt hoe snel 168 bpm klinkt: "Take on Me" van AHA is één van de nummers.

Heeft iemand ook originele tips of ideeën voor wat betreft hardlooptraining?

Nuchter in m'n stamkroeg

Afgezien van pubquizzen was ik de laatste tijd zelden in mijn stamkroeg of anderszins. Voor de gezelligheid ging ik er weer eens naartoe en als nuchtere toeschouwer valt je van alles op:

1. Hoeveel mensen aangeschoten zijn.
2. Hoe treurig sommigen zichzelf staan te verdoven.
3. Hoever de aftakeling bij sommige aanwezigen al gevorderd is.
4. Hoe leuk(er) de gesprekken zijn met andere nuchtere aanwezigen.

Het tijdstip om te gaan is meestal als binnen de eerste sigaret gerookt wordt. Officieel is dat vanaf 2:00 uur maar zaterdag was dat bijna een uur eerder. Of als de stompzinnigheid dusdanig aanwezig is dat ik er klaar mee ben, dat kan ook haha.

Ik vind het geen probleem om aan te geven dat ik geen alcohol drink, ook tegen onbekenden. Altijd wordt gevraagd WAAROM? Dat vind ik al bizar: niemand vraagt immers waarom je bijvoorbeeld geen heroïne of cocaïne gebruikt. Als ik dan kort aangeef hoe of wat dan komt er BIJNA ALTIJD een reactie in de trant van: ik drink niet zo veel, alleen bier, alleen bij X gelegenheden etc. Dus kennelijk voelt bijna iedereen dat er wel iets mis mee is, maar handelt er niet naar. Ik vind het echt bizar.

Anyway, misschien zou het wel leuk zijn als ik een originele/speelse manier zou hebben om te verwoorden waarom ik niet drink. Het volgende is een oefening en ik weet nog niet waar het schip strandt. Dat weet ik sowieso niet altijd als ik hier begin te typen haha! Nou, eerst maar eens een opsomming:

Redenen om niet te drinken    (het WAAROM)

1. Ik ben het zat om me beroerd te voelen.
2. Ik ben het zat om me lusteloos te voelen.
3. Ik ben het zat om me moe te voelen.
4. Ik ben het zat om me depressief te voelen.
5. Ik ben het zat om me minderwaardig te voelen.
6. Ik ben het zat om mezelf te vergiftigen.
7. Ik ben het zat om mezelf te verwonden.
8. Ik ben het zat om dingen zat te zijn!
9. Ik wil me alles herinneren wat ik meemaak.
10. Ik wil geen tijd meer verspillen.
11. Ik wil geen geld meer verspillen.
12. Ik wil geen energie meer verspillen.
13. Ik wil waardevollere gesprekken.
14. Ik wil waardevollere connecties.
15. Het slaat gewoon nergens op!

Als je een tijd gestopt bent bestaat het risico dat je vergeet hoe (erg) het was, dat het nu anders is en daardoor denkt dat één drankje wel kan. Een lijst als bovenstaande helpt daartegen.

Plezier versus Pijn

Twee kolommen met daarin "Plezier" en "Pijn". Ik ben er sowieso wel over uit dat geen van de plezierige gebeurtenissen in mijn leven door alcohol is veroorzaakt, dus die kolom zou gewoon leeg blijven! Deze vind ik best confronterend...

In de kolom "Pijn" zou sowieso mijn bovengebit vermeld staan dat behoorlijke averij opliep toen ik met een rotklap met fiets en al tegen een stoeprand kwakte. In deze tijd van het jaar valt er zonlicht rechtstreeks mijn badkamer in. Dan kan ik het in de spiegel heel goed zien waar het ivoor eindigt en het witsel van de tandarts begint.

Misschien dat ik ooit de "Pijn" kolom ooit nog maak maar dan voor mezelf.

De "Plezier" kolom zou ik ook kunnen vullen met plezier dat ik heb sinds ik gestopt ben met mezelf te vergiftigen!

PLEZIER:

• Ik ben altijd fit.
• Elke dag duurt zeker 1,5 uur langer!
• Mijn conditie is enorm verbeterd.
• Ik ben altijd scherp.
• Mijn humeur is bijna altijd uitstekend.
• Mijn zelfvertrouwen is gegroeid.
• Mijn zelfbeeld is gegroeid.
• Ik hou geld over voor leuke dingen.
• Mijn huid is niet meer droog.
• Mijn gezondheid is veel beter.
• Ik ben veel kalmer.
• Mijn leven is veel beter! 😃

Visie voor de toekomst

Alleen maar stoppen met drinken en verder niks doen: mooi, maar wat nu?

Toewerken naar idealen zoals gezonder, sportiever leven en ambitieuze plannen maken en tot uitvoering brengen qua carrière en eigenlijk je hele leven maken het uiteindelijk...een veel leuker leven.

En, is het mijn taak om een gevat of grappig antwoord te bedenken op de vraag waarom ik mezelf niet vergiftig?

Lief dagboek...

Zo, weer eens tijd en zin om wat te schrijven in mijn favoriete digitale dagboek!

Eerst iets over de mondiale sport die Formule-1 heet. 

Afgelopen weekend liet de race in Imola vermoeden dat het dit seizoen een stuk spannender gaat worden dan 2023 en 2022. Max won de race nipt en de overwinning smaakte zoeter dan die van de afgelopen 2 jaren vermoed ik. Qua winspercentage stak hij daar en passant Hamilton voorbij.  Op zaterdag evenaarde hij het record van Ayrton Senna van het aantal pole posities op rij (8). Ik ben erg benieuwd of hij aanstaande zaterdag (als het regent?!) dit legendarische record alleen in handen krijgt. In Monaco is de startpositie allesbepalend en de races zelf zijn, als het droog blijft, vaker saai dan interessant. 

Muziek!

Gisteravond voor het eerst met een nieuw bandje gespeeld en zowat alles klopte! We hebben met volle teugen genoten en, in tegenstelling tot mijn vorige bandje(s), wordt er hier niet wekelijks of zelfs tweewekelijks gerepeteerd maar minder vaak. Het inoefenen doe je thuis zelf (YES!) en alleen voor het samenspel en de puntjes op de i komen we bij elkaar. Ik mag nog behoorlijk aan de bak met dat thuis oefenen omdat 

A) de hoeveelheid nummers die we volgende keer willen kunnen spelen groot is (16)
B) het aantal nummers dat ik daarvan foutloos en op routine kan spelen nog klein is (4 a 5)
C) het aantal solo's en de complexiteit ervan (sommigen kun je met wat bluf wel nabootsen, niet allemaal haha)
etc...

In een band moet het op meerdere niveaus kloppen, volgens mij zijn dat er VIER en als ik dat, na slechts 1 repetitie en een beetje Whatsapp verkeer bekijk dan is het zoiets:

1. Muzieksmaak - fucking 100% MATCH!
2. Persoonlijkheden - MATCH! Heel relaxte gozers en de communicatie gaat losjes en vanzelf. Ook met meer dan een beetje humor en vaak aan een half woord genoeg.
3. Vaardigheden - MATCH! We kunnen elkaar naar een hoger niveau brengen denk ik.
4. Ambitieniveau - Nog even afwachten: ze willen het in elk geval wel goed doen en volgens mij heeft mijn toevoeging er wel voor gezorgd dat optredens eerder kunnen dan ze in eerste instantie dachten.

Dit is ZO wat ik er van gehoopt had en zoals muziek maken moet zijn! Had ik al gezegd dat ik enthousiast was? Alle bandleden timen goed en als ik iets benoem snappen ze me ook direct!

Werk

Ik kom steeds meer in de mindset dat ik scheikunde docent WAS en niet meer BEN. Welke carrière er dan wel voor me ligt is work in progress, nog steeds en daar ga ik zo weer mee verder. Naast voldoen aan de sollicitatieplicht uiteraard. Oh, en ik ben begonnen met een cursus Spaans: gewoon omdat het kan. Via een gratis app., je kent hem waarschijnlijk wel.

Nou, mijn takenlijstje voor vandaag wacht, fijne dag!